این راهنما برای خواندن اطلاعات فنی است، نه انتخاب سرمایه‌گذاری یا انجام پرداخت. نام بردن از یک ارز یا شبکه، به معنی پذیرش آن توسط یک سرویس، امکان استفاده برای همهٔ افراد یا وعدهٔ زمان و کارمزد نیست.
اول شبکه را از دارایی جدا کنید
شبکه سامانه‌ای است که سوابق و وضعیت دارایی‌ها را طبق قواعد خودش ثبت میکند. کوین بومی دارایی اصلی همان شبکه است؛ مانند BTC در بیت‌کوین و ETH در اتریوم. توکن دارایی دیگری است که معمولاً با برنامه‌ای روی آن شبکه تعریف میشود. به این برنامه «قرارداد هوشمند» می‌گویند.
یک شبکه، دو دارایی
اتریوم را در نظر بگیرید: ETH کوین بومی است؛ USDT صادرشده روی اتریوم یک توکن جداست. ممکن است کیف پول هر دو را نشان دهد، اما موجودی یکی، موجودی دیگری نیست. ERC-20 نام یک استاندارد فنی برای توکن‌هاست، نه نام دیگری برای اتریوم یا ETH.
حالا نام USDT را روی شبکهٔ ترون ببینید: نام دارایی آشناست، اما شبکه، قرارداد و سابقهٔ آن با نسخهٔ اتریوم یکی نیست. این مثال برای فهم هویت دارایی است، نه معرفی مقصد پرداخت.
برای شناخت یک دارایی، سه پاسخ را کنار هم بگذارید: روی کدام شبکه است؟ دقیقاً کدام دارایی است؟ چه قرارداد یا شناسه‌ای آن را مشخص میکند؟ نام و لوگو قابل کپی‌اند. فهرست رسمی پروتکل‌های تتر (انگلیسی) شناسه‌های نسخه‌های مختلف را جدا منتشر میکند؛ استاندارد توکن اتریوم (انگلیسی) نیز نقش فنی استاندارد را توضیح می‌دهد.
نشانی قرارداد توکن، نشانی حساب شخصی شما نیست. در شبکهٔ TON، توکن‌های قابل‌تعویض «جتون» یا Jetton نام دارند؛ قرارداد اصلی، هویت و اطلاعات کلی توکن را نگه می‌دارد و قراردادهای کیف پولِ جتون، موجودی دارندگان را ثبت میکنند. مستندات ساختار جتون (انگلیسی) این دو نقش را جدا میکند.
شیوهٔ نگهداری هم جداست: کیف پولِ غیرامانی ابزار کار با کلیدهای شماست؛ در سرویس امانی، ارائه‌دهنده کلیدها را نگه می‌دارد و ماندهٔ حساب داخلی را نشان می‌دهد. ظاهر مشابه دو برنامه، اختیار و مسئولیت یکسانی ایجاد نمی‌کند.
دارایی اصلی با نمایندهٔ آن یکی نیست
بیت‌کوین بومی روی شبکهٔ بیت‌کوین ثبت میشود. توکنی روی شبکه‌ای دیگر که قیمت بیت‌کوین را دنبال میکند، سازوکار جداگانهای دارد: ممکن است داراییِ پشتوانه نزد یک نگه‌دارنده باشد یا دسترسی به آن به قراردادها و پیام‌های یک پل میان‌زنجیره‌ای وابسته باشد.
- رپد یا wrapped معمولاً به نسخه‌ای اشاره دارد که دارایی دیگری را نمایندگی میکند.
- وابسته به قیمت مرجع یا pegged دربارهٔ قیمت هدف است؛ به‌تنهایی روش نگهداری پشتوانه را توضیح نمی‌دهد.
- بریج‌شده یا bridged به نسخه‌ای مرتبط با یک پل میان شبکه‌ها اشاره دارد. پل، سازوکاری برای ارتباط میان شبکه‌های جداست و میتواند وابستگی‌های تازه‌ای ایجاد کند.
این سه نام همیشه یک ساختار واحد را توصیف نمی‌کنند. باید مشخص باشد چه کسی یا چه قراردادی نمایندهٔ دارایی را ایجاد کرده، پشتوانه کجاست و دسترسی به آن چه شرایطی دارد. توضیح فنی پل‌ها در اتریوم (انگلیسی) خطرهای قرارداد و طرف‌های مورد اعتماد را شرح می‌دهد؛ داشتن کلید کیف پول این وابستگی‌ها را حذف نمی‌کند.
واژهٔ «بومی» دو کاربرد متفاوت دارد
USDC توکنی با قیمت هدف دلاری است. وقتی ناشر از «نسخهٔ بومی USDC» می‌گوید، منظور میتواند توکنی باشد که خودش مستقیماً روی آن شبکه صادر کرده است؛ نه کوین اصلیِ پرداخت کارمزد شبکه. فهرست قراردادهای سیرکل (انگلیسی)، برای نمونه، نسخهٔ مستقیم USDC روی X Layer را از نسخهٔ جداگانهٔ USDC.e تفکیک میکند. منبع، نسخهٔ دوم را صادرشده یا دارای پشتوانه از سوی سیرکل نمی‌داند. این مثال، تأیید یک پل یا توصیهٔ استفاده از آن نیست.
نقش دارایی‌ها را کنار هم ببینید
جدول زیر سه شبکه را فقط برای مقایسهٔ مفاهیم کنار هم می‌گذارد. «نمونهٔ توکن» یعنی دارایی جدا از کوین بومی؛ نه یک موجودی مشترک بین شبکه‌ها و نه فهرست ارزهای مورد پذیرش یک سرویس.
جدول در صفحهٔ کوچک افقی حرکت میکند؛ برای پیمایش با صفحه‌کلید، ابتدا با کلید تب آن را انتخاب کنید.
| شبکه | کوین بومی | نمونهٔ توکن جداگانه | مدل هزینه در یک نگاه |
|---|---|---|---|
| اتریوم | ETH | USDT با استاندارد ERC-20 | هزینهٔ معمول اجرا با ETH پرداخت میشود؛ مقدار کار و قیمت آن مهم‌اند. |
| ترون TRON | TRX | USDT با استاندارد TRC-20 | پهنای باند و انرژی مصرف میشود؛ کمبود منابع میتواند با سوزاندن TRX جبران شود. |
| TON | گرام GRAM؛ نام پیشین: تون‌کوین TON | USDT از نوع جتون | هزینه‌های محاسبه، پیام و ذخیره‌سازی؛ کوین بومی گرام است، نه جتونِ جابه‌جاشده. |
مبنای این مقایسه، مستندات هزینهٔ اتریوم (انگلیسی)، منابع ترون (انگلیسی)، هزینه‌های شبکهٔ تون (انگلیسی) و فهرست تتر در بخش اول است. محصولی که کارمزد را از طرف کاربر میپردازد یا با توکن دیگری حساب میکند، لایهٔ دیگری روی این مدل است؛ وجود چنین قابلیتی را برای هر محصول نباید فرض کرد.
نام شبکه هنوز تون است؛ نام کوین تغییر کرده است
در منابع بررسی‌شده در ، وب‌سایت رسمی شبکهٔ تون (انگلیسی) کوین بومی را گرام با نماد GRAM معرفی میکند. توضیح رسمی کریپتو والت دربارهٔ تغییر نام (انگلیسی)، تغییر نام تون‌کوین TON به گرام را به ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶ نسبت می‌دهد؛ نام خود شبکه همچنان TON است.
طبق همین توضیح، تغییر نام به‌خودی‌خود نیاز به تعویض دارایی، انتقال به نشانی تازه یا «فعال‌سازی» ندارد. نام قدیمی ممکن است در مطالب یا برچسب‌ها باقی مانده باشد؛ آن را با ایجاد یک توکن جدید اشتباه نگیرید. این توضیح، توصیهٔ استفاده یا تأیید دسترسی به خدمات کریپتو والت نیست.
دو جزئیات تکمیلی
در BNB Smart Chain، کوین BNB نقش دارایی بومی برای هزینهٔ معمول شبکه را دارد؛ راهنمای رسمی این شبکه (انگلیسی) مرجع این نقش است. داشتن توکن روی یک شبکه، به‌تنهایی به معنی داشتن کوین لازم برای هزینهٔ معمول آن نیست.
در بیت‌کوین و دوج‌کوین، موجودی میتواند از چند «خروجی خرج‌نشده» تشکیل شده باشد: بخش‌هایی از تراکنش‌های قبلی که هنوز مصرف نشده‌اند. این مدل را UTXO می‌نامند. ساختار ورودی‌ها و خروجی‌ها بر اندازهٔ تراکنش اثر دارد؛ بنابراین هزینه فقط تابع مبلغ جابه‌جاشده نیست. مدل تراکنش بیت‌کوین (انگلیسی) و توضیح اندازه و کارمزد در دوج‌کوین (انگلیسی) برای مطالعهٔ بیشترند؛ اعداد نسخه‌دار منبع دوم، نرخ تضمین‌شدهٔ امروز نیستند.
آدرس معتبر، شبکه و مقصد درست را ثابت نمی‌کند
اتریوم، BNB Smart Chain و Arbitrum از نشانی‌هایی با ظاهر مشابه و پیشوند 0x استفاده میکنند. این پیشوند به‌تنهایی شبکه را مشخص نمی‌کند. تغییر شبکهٔ انتخاب‌شده در کیف پول، زمینهٔ نمایش را عوض میکند؛ دارایی را خودبه‌خود به شبکهٔ دیگر نمی‌برد.
وارسی خطا یا checksum میتواند برخی اشتباه‌های تایپی را آشکار کند. عبور از این بررسی، مالک نشانی، هویت توکن یا سازگاری با مقصد را ثابت نمی‌کند. نشانی قرارداد هم ممکن است از نظر ظاهر شبیه حساب یک کاربر باشد، اما نقش دیگری دارد.
در ترون، نمایش رایج نشانی با T شروع میشود؛ نمایش فنیِ هگز با 41 آغاز میشود. مستندات نشانی‌های ترون (انگلیسی) این دو نمایش را توضیح می‌دهد. در TON هم چند نمایش می‌توانند به یک حساب اشاره کنند، ولی پرچم‌های پردازش پیام متفاوتی داشته باشند؛ مستندات قالب نشانی تون (انگلیسی) مرجع این تفاوت است.
تغییر دستی پیشوند، راه اصلاح ناسازگاری نیست. اگر نام شبکه، هویت دارایی یا نقش نشانی معلوم نیست، صرفاً از ظاهر رشتهٔ آدرس نتیجه نگیرید. در این راهنما عمداً نشانی قابل‌کپی برای پرداخت منتشر نمی‌شود.
کامنت برای تشخیص حساب است، نه تغییر شبکه
بعضی سرویس‌ها برای چند حساب داخلی، یک نشانی دریافت مشترک دارند. در این حالت ممکن است یک متن یا شناسهٔ همراه پیام—«کامنت» یا memo—مشخص کند مبلغ به کدام حساب مربوط است. این نیاز را اطلاعات فعلی و معتبر همان مقصد تعیین میکند؛ قاعده‌ای یکسان برای همهٔ کیف پول‌ها نیست.
برچسب «اختیاری» در کیف پول فرستنده، شرط مقصد را حذف نمی‌کند. اگر مقصد شناسهٔ مشخصی لازم بداند، نبودن یا اشتباه بودن آن میتواند با وجود موفقیت روی شبکه، مانع تشخیص حساب داخلی شود. حدس زدن متن یا استفاده از شناسهٔ قدیمی پاسخ این ابهام نیست؛ موفقیت شبکه هم تضمین نمی‌کند که سرویس بتواند یا موظف باشد خطا را اصلاح کند.
توضیح رسمی کریپتو والت دربارهٔ واریزهای شناسایی‌نشده (انگلیسی) نمونه‌ای از این تفکیک را شرح می‌دهد؛ از آن نمی‌توان قواعد یا زمان بازیابی همهٔ سرویس‌ها را نتیجه گرفت. مستندات فنی کامنت در تون (انگلیسی) نیز توضیح می‌دهد که کامنت بخشی از پیام است.
کامنت با پرچم آدرس فرق دارد
برچسب‌های bounceable و non-bounceable در نشانی‌های TON به نحوهٔ برخورد با پیام مربوط‌اند، نه شناسهٔ حساب یک سرویس. کیف پول‌های این شبکه قرارداد هوشمندند و وضعیت حساب هم در پردازش پیام نقش دارد. این موضوعِ فنی را با وجود یا نبود کامنت یکی ندانید.
کارمزد را همراه با کار انجام‌شده و واحدش بخوانید
در بیت‌کوین، ساختار و وزن تراکنش مهم است؛ تعریف فنی وزن و اندازهٔ مجازی (انگلیسی) این معیار را توضیح می‌دهد. در اتریوم و شبکه‌های سازگار با محیط اجرای آن، موسوم به EVM، «گس» یا gas واحد سنجش کار محاسباتی است. گس، خودِ توکن یا مبلغ دلاری نیست؛ مقدار مصرف‌شده و قیمت مؤثر آن در هزینهٔ اجرا نقش دارند.
در ترون، Bandwidth یا پهنای باند، اندازهٔ داده و Energy یا انرژی، محاسبات قرارداد را می‌سنجد. در TON نیز محاسبه، پیام‌ها، ذخیره‌سازی و وضعیت حساب در هزینه نقش دارند. مبلغی که ابتدا به یک پیام متصل شده، لزوماً همان هزینهٔ نهاییِ مصرف‌شده نیست. از یک موجودی ثابت نمی‌توان تعداد قطعی عملیات آینده را حساب کرد.
مثال کاملاً فرضی: تبدیل هزینه به دلار
فرض کنید هزینهٔ یک عملیات ۰٫۰۰۰۲ واحد ETH و قیمت هر واحد اتر ۳۰۰۰ دلار باشد. ضرب این دو، ارزش دلاری همان هزینه را می‌دهد:
0.0002 ETH × 3,000 USD/ETH = 0.60 USD
پس نتیجه ۰٫۶۰ دلار، یعنی شصت سنت است. واحد اتر در صورت و مخرج حذف میشود و دلار باقی می‌ماند. این اعداد قیمت بازار یا کارمزد فعلی نیستند و هزینهٔ جداگانهٔ یک سرویس را هم فرض نکرده‌ایم.
موجودی کوین، مقدار توکن، واحد منبع و ارزش دلاری چهار چیز متفاوت‌اند. یک عملیات توکن الزاماً به اندازهٔ جابه‌جایی سادهٔ کوین هزینه ندارد. کارمزد اعلامیِ ارائه‌دهنده هم میتواند علاوه بر هزینهٔ شبکه یا با مبنای دیگری باشد؛ در لایهٔ دوم نیز هزینه‌های مربوط به شبکهٔ اصلی می‌توانند مطرح شوند. برای مقایسه، نوع عملیات، زمان برآورد، واحد مبلغ و هزینه‌های جداگانه باید روشن باشند. «ارزان‌ترین شبکه» بدون این اطلاعات پاسخ کاملی نیست.
ثبت روی شبکه با به‌روز شدن حساب یک سرویس فرق دارد
واژهٔ «موفق» بدون دانستن مرحله، اطلاعات کافی نمی‌دهد. این اصطلاح‌ها را جدا بخوانید؛ ترتیب و نام نمایش آن‌ها در شبکه‌ها و ابزارها یکسان نیست:
- ارسال درخواست: درخواست به شبکه یا یک ارائه‌دهنده فرستاده شده؛ این به‌تنهایی ثبت شدن را ثابت نمی‌کند.
- قرار گرفتن در بلاک: شبکه تراکنش را در سابقهٔ یک بلاک گنجانده است؛ این الزاماً موفقیت اجرای موردنظر نیست.
- نتیجهٔ اجرا: عملیات یا قرارداد ممکن است موفق یا ناموفق باشد. اجرای ناموفق در بعضی شبکه‌ها هم میتواند هزینه مصرف کند.
- نهایی‌شدن: به تثبیت سابقه طبق سازوکار همان شبکه مربوط است، نه صرفاً دیده شدن در اولین بلاک. معیار شبکه‌ها یکسان نیست؛ تعداد ثابتی از ثانیه‌ها را قاعدهٔ همه ندانید.
شناسایی و ثبت در حساب داخلی سرویس، موضوع دیگری است. زمان هدف تولید بلاک، موعد قطعی آن سرویس نیست. نمایش ندادن یک توکن در کیف پول هم میتواند به شبکهٔ انتخاب‌شده یا فهرست دارایی‌های نمایش‌داده‌شده مربوط باشد؛ این با شکست اجرای قرارداد فرق دارد.
در لایهٔ دوم و پل‌ها چه چیزی اضافه میشود؟
لایهٔ دوم، سامانه‌ای برای پردازش تراکنش‌ها با اتکا به یک شبکهٔ پایه است. نتیجهٔ اجرای محلی آن را باید از ثبت یا تسویهٔ مرتبط با شبکهٔ اصلی جدا کرد. در عملیات میان‌زنجیره‌ای هم ممکن است چند پیام و چند شناسه وجود داشته باشد؛ یک علامت موفقیت لزوماً پایان همهٔ مراحل نیست.
«مرورگر بلاک‌چین» ابزاری برای دیدن سوابق عمومی است. شبکه، هویت توکن، شناسهٔ عملیات و نتیجهٔ اجرا به فهم سابقه کمک میکنند، اما این ابزار از همهٔ قواعد داخلی یک سرویس خبر ندارد و دربارهٔ امکان اصلاح اشتباه تصمیم نمی‌گیرد.
قیمت هدف دلاری با تضمین ارزش یا بازخرید فرق دارد
استیبل‌کوین برای دنبال کردن یک قیمت مرجع طراحی میشود؛ برای نمونه، USDT و USDC هدف دلاری دارند. این هدف، ثابت ماندن همیشگی قیمت بازار، امکان بازخرید بدون شرط برای همه یا حذف ریسک ناشر را تضمین نمی‌کند. بازخرید یعنی تبدیل دارایی از طریق سازوکار و شرایط تعیین‌شدهٔ ناشر؛ با فروش در هر بازار یکسان نیست.
برای یک نمونهٔ مشخص، شرایط رسمی سیرکل برای یو‌اس‌دی‌سی (انگلیسی)، بازخرید مستقیم را مشروط میکند و قیمت بازارهای دیگر را تضمین نمی‌کند. متن و حوزهٔ جغرافیایی همان شرایط مهم است؛ این مثال نه شرایط همهٔ استیبل‌کوین‌هاست و نه تأیید واجد شرایط بودن یک خواننده.
گزارش ذخایر به نهاد، دارایی و تاریخ مشخصی مربوط است. گزارش ناشر توکن، حسابرسی هر وب‌سایتی که آن توکن را نشان می‌دهد نیست؛ گزارش دارایی پایه هم به‌تنهایی پشتوانهٔ یک نسخهٔ رپد یا بریج‌شده را بررسی نمی‌کند.
عدد دلاری کنار BTC، ETH یا DOGE معمولاً ارزش‌گذاریِ نمایشی است، نه مدرک تبدیل دارایی به دلار یا استیبل‌کوین. اگر تبدیل واقعی رخ داده باشد، دارایی و واحد نهایی باید از سابقهٔ همان عملیات فهمیده شود. برچسب‌های کلی «امن» و «سریع» جای این تفاوت‌ها را نمی‌گیرند.
برای دیدن سابقهٔ عمومی، اطلاعات محرمانه لازم نیست
آدرس عمومی و شناسهٔ تراکنش برای یافتن سابقه به کار می‌روند. کلید خصوصی ابزار رمزنگاری برای کنترل حساب است؛ عبارت بازیابی میتواند کلیدهای کیف پول را بازسازی کند. این‌ها رمز ورود عادی یا شمارهٔ پیگیری نیستند و برای دیدن سابقهٔ عمومی نباید در اختیار شخص دیگری قرار بگیرند.
درخواست اتصال کیف پول، درخواست امضا و اجازهٔ استفاده از توکن اختیارهای یکسانی نیستند. اجازهٔ توکن میتواند به قرارداد دیگری امکان مصرف مقدار مشخصی بدهد؛ اتصال به‌تنهایی همان اجازه نیست. متن درخواست و هویت طرف مقابل اهمیت دارد. دانستن شناسهٔ عمومی تراکنش شما، رسمی یا قابل‌اعتماد بودن یک فرد ناشناس را ثابت نمی‌کند.
اگر دو توضیح با هم نمی‌خوانند، دامنهٔ منبع، تاریخ، شبکه و هویت دارایی را مقایسه کنید. هیچ مرورگر عمومی بلاک‌چین صرفاً با نمایش یک تراکنش آن را برنمی‌گرداند؛ وعدهٔ قطعی بازیابی جای مدرک نیست. در یادداشت بررسی نیز فقط اطلاعات عمومیِ لازم و زمان مشاهده را نگه دارید، نه کلید، عبارت بازیابی یا تصویر حاوی آن‌ها. عمومی بودن یک سابقه هم به معنی بی‌اهمیت بودن حریم خصوصی آن نیست.
دو پرسش برای مرور مطلب
دو ردیف با نام یکسانِ توکن، یک موجودی هستند؟ نه لزوماً؛ شبکه و هویت دقیق توکن باید معلوم باشد. موفقیت اجرا یعنی حساب یک سرویس به‌روز شده؟ نه؛ پردازش داخلی آن سرویس مرحلهٔ جداگانهای است.
پرسش‌های متداول
آیا یکسان بودن نام USDT یعنی شبکه و دارایی یکسان است؟
خیر. شبکه، قرارداد یا شناسهٔ دقیق توکن و سازوکار انتشار باید مشخص باشد. نام و لوگو به‌تنهایی کافی نیست.
آیا آدرس 0x شبکه را مشخص میکند؟
خیر. چند شبکه از این قالب استفاده میکنند و وضعیت جداگانهای دارند. شبکه و هویت توکن باید مستقل بررسی شود.
اگر کیف پول کامنت را اختیاری بداند، میتوان شرط مقصد را نادیده گرفت؟
خیر. نیاز مقصد را اطلاعات فعلی و معتبر همان مقصد تعیین میکند. کامنت ناقص یا اشتباه میتواند با وجود موفقیت شبکه بر تشخیص حساب اثر بگذارد.
آیا موجودی USDT هزینهٔ معمول اجرای اتریوم را میپردازد؟
هزینهٔ معمول اجرای اتریوم با ETH پرداخت میشود. موجودی توکن و موجودی دارایی بومی جدا هستند؛ ویژگی حمایت از کارمزد در یک محصول باید جدا بررسی شود.
آیا قیمت هدف یک دلار، همهٔ ریسک‌ها را حذف میکند؟
خیر. قیمت بازار، شرایط ناشر، ذخایر، امکان بازخرید و وابستگی نسخه‌های رپد یا بریج‌شده همچنان مهم‌اند.
آیا موفقیت روی شبکه، به‌روز شدن حساب یک سرویس را ثابت میکند؟
خیر. اجرای شبکه و تشخیص یا پردازش داخلی یک سرویس دو موضوع جدا هستند.
آیا برای بررسی تراکنش باید عبارت بازیابی را ارائه کرد؟
خیر. بررسی سوابق عمومی به عبارت بازیابی یا کلید خصوصی نیاز ندارد. این اطلاعات اختیار کنترل کیف پول را می‌دهند.
منابع اصلی و ادامهٔ مطالعه
منابع فنی و نام‌گذاری این صفحه در بررسی شده‌اند. این تاریخ، زمان مشاهدهٔ منبع است؛ تأیید تراکنش، ذخایر، کارمزد زنده یا خدمات یک حساب نیست. همهٔ منابع زیر انگلیسی‌اند.
- هویت و استاندارد توکن: پروتکل‌های تتر (انگلیسی)، قراردادهای سیرکل (انگلیسی) و استاندارد توکن اتریوم (انگلیسی). نام شبکه و نسخهٔ اصلی/آزمایشی را جدا بخوانید.
- هزینه و منابع: گس اتریوم (انگلیسی)، پهنای باند و انرژی ترون (انگلیسی) و اجزای هزینهٔ تون (انگلیسی). این‌ها مدل فنی‌اند، نه تعرفهٔ یک سرویس.
- نشانی، جتون و کامنت: قالب نشانی تون (انگلیسی)، ساختار جتون (انگلیسی) و پیام و کامنت (انگلیسی). قواعد تشخیص حساب مقصد را باید از همان مقصد شناخت.
- نام کوین و شرایط محصول: معرفی گرام در وب‌سایت تون (انگلیسی) و توضیح تغییر نام در کریپتو والت (انگلیسی). تاریخ تغییر نام در منبع دوم ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶ است؛ از آن، دسترسی به یک محصول را نتیجه نگیرید.
- وابستگی و ریسک: سازوکار و خطرهای پل‌ها (انگلیسی) و شرایط یو‌اس‌دی‌سی (انگلیسی). گزارش یا شرایط یک نهاد به نهاد دیگر تعمیم داده نمی‌شود.
برای ادامه، این سه راهنمای سایت به زبان انگلیسی هستند: